HISTORIA PAŁACU MORTĘGI

Mortęgi w XIV wieku były wsią szlachecką zorganizowaną na prawie polskim. Dawniej wieś,jak i tereny leżące nad Drwęcą oraz Welem były zasiedlone przez plemiona Sasinów. Mortęgi w tym czasie liczyły 66 łanów (dawna jednostka miary powierzchni). Pod koniec XIV wieku właścicielem tych terenów został rycerz Ludwik (I) Mortęski – kasztelan i wojewoda chełmiński. To właśnie od Ludwika (I) wywodził się słynny ród piastujący wysokie godności i urzędy w historii Polski. W 1388 r. wielki mistrz Dietrich v. Altenburg nadał miano dóbr ziemskich rodowi Mortęskich, od których wieś wzięła swoją nazwę. Z owego rodu wywodziło się kilka znanych postaci, między innymi dwaj wojewodowie chełmińscy.


Znamienitym przedstawicielem rodu był Ludwik (II) Mortęski (syn Ludwika (I)
i Anny) żonaty z Elżbietą z Dąbrówki, który był podkomorzym chełmińskim, kasztelanem gdańskim i elbląskim oraz starostą pokrzywińskim. Jego syn – Melchior nie ustępował ojcu, sprawując urzędy podkomorzego pomorskiego i malborskiego. Żoną Melchiora była Elżbieta z Kostków, kuzynka biskupa chełmińskiego Piotra Kostki, który piastował stanowisko kanonika warmińskiego oraz sekretarza Zygmunta II Augusta (ówczesnego Króla Polski i Wielkiego Księcia Litewskiego). Melchior i Elżbieta z Kostków doczekali się czwórki potomstwa – syna Ludwika (III) oraz trzech córek (Anny, Elżbiety i Magdaleny).


Magdalena Mortęska (ur. 1554 r.), ksieni i reformatorka Zakonu Benedyktynek oraz patronka pałacu. W dzieciństwie utraciła prawe oko. W 1578 r. wstąpiła do klasztoru chełmińskiego, którego już rok później została ksienią. Dokonała dogłębnej reformy Zakonów Benedyktynek, zatwierdzonej przez Stolicę Apostolską w 1605 roku.

Po Magdalenie Mortęskiej pozostało kilkanaście listów, obszerny tekst prawno-wychowawczy komentujący Regułę św. Benedykta oraz zbiór nauk głoszonych przez nią do zakonnic.


W latach 1615-1630 właścicielami majątku została rodzina Żalińskich. W 1667 r. miejscowość należała do Stanisława Narzymskiego. Oprócz wsi był tutaj folwark, który liczył w 1789 r. dwanaście zagród. W 1885 r. we wsi i folwarku Mortęgi mieszkało 338 osób. Szkoła zbudowana została przed rokiem 1885. W wieku XIX znajdowała się w Mortęgach karczma i gorzelnia.


Największych zmian dokonano po 1800 r., gdy dworek rycerski przekształcił się w piękną neoklasycystyczną budowlę. W latach 1880 -1945 właścicielami Mortęg była rodzina Geigerów, którzy zostali rozstrzelani przez wkraczającą na tamte tereny Armię Czerwoną. Po parcelacji majątku w 1945 r. Pałac stał pusty. W latach 1947-50 mieścił się w nim Uniwersytet Ludowy. Następnie swoją siedzibę miała tutaj m in. Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna „Przyszłość”, szkoła podstawowa i przedszkole.


Od 2013 r. posiadłość należy do Aliny i Jana Szynaka, którzy za honorowy cel postawili sobie odtworzenie wielowiekowej historii zabytkowego Pałacu oraz należących do niego budynków. Na wiosnę 2016 r. nowi właściciele odrestaurowali Kaplicę, w której obecnie znajduje się dzwon z wizerunkiem Matki Magdaleny Mortęskiej. Dzięki staraniom Państwa Szynaka Pałac jak i cały teren znowu nabrały dawnej świetności. Serdecznie zapraszamy do odwiedzenia – Tu ożywa historia!


PAŁAC MORTĘGI - STYLOWY HOTEL Z HISTORIĄ W TLE

Warmia i Mazury to malowniczy region położony w północno-wschodniej Polsce. W zachodniej części tej zachwycającej krainy, słynącej z urokliwych zakątków i pięknej przyrody, położony jest Pałac Mortęgi. Tu, w otoczeniu natury, na rozległym terenie mieści się kompleks budynków, w tym XIX-wieczny pałac i liczne zabudowania folwarczne z XIV wieku, a także mini zoo, stajnie z krytą ujeżdżalnią oraz park w stylu angielskim z końca XIX wieku. Całość tworzy niezwykłą enklawę, gdzie historia prowadzi nieprzerwany dialog z nowoczesnością. Pałac Mortęgi to także wyjątkowy hotel, który oferuje łącznie 50 pokoi i apartamentów. Goście korzystający z noclegu w pałacu będą odpoczywać we wnętrzach nawiązujących do stylu szlacheckich komnat. Pokoje zlokalizowane w dworku i oficynie są urządzone bardziej nowocześnie, ale również ze smakiem i dbałością o szczegół.


KRÓLEWSKI WYPOCZYNEK – PAŁAC NA MAZURACH

Pałac Mortęgi to nie tylko luksusowy hotel na Mazurach. U nas Goście, poza komfortowym noclegiem, odnajdą także odpoczynek i regenerację w pałacowym Santal SPA, oferującym bogaty wybór zabiegów na ciało i twarz oraz różnego typu masaże – od odprężających po upiększające. Na kompleks SPA składają się trzy gabinety zabiegowe, pokój relaksu, sauny, łaźnia parowa oraz luksusowy basen. Miłośnicy jazdy konnej znajdą u nas dobrze przygotowane konie, padoki i krytą ujeżdżalnię, gdzie można zarówno uczyć się jeździectwa, jak i doskonalić zdobyte już umiejętności pod okiem doświadczonych instruktorów. Dzieci będą zachwycone mini zoo, w którym mieszkają egzotyczne zwierzęta. W Domu Magdalenki na naszych najmłodszych gości czekają zabawy i zajęcia z animatorkami.

Wnetrze_Palacu_Mortegi_Hotel__SPA_na_Warmii_i_Mazurach.jpg

MATKA MAGDALENA MORTĘSKA

Matka Magdalena Mortęska

Patronką obiektu jest Służebnica Boża Matka Magdalena Mortęska. Urodziła się w 1554 roku w Pokrzywnie, niewielkiej miejscowości znajdującej się nieopodal Grudziądza. Pochodziła z Prus Królewskich, posiadłością rodzinną była wieś Mortęgi pod Lubawą. W dzieciństwie utraciła prawe oko. Wywodziła się z rodziny senatorskiej – ojciec Melchior Mortęski był starostą pokrzywieńskim i podkomorzym malborskim. Matka Elżbieta z Kostków to siostra biskupa chełmińskiego Piotra Kostki. Poprzez Matkę Magdalena spokrewniona była z możnym rodem Kostków, w tym także ze św. Stanisławem Kostką z Rostkowa. Jej krewnymi byli także: Anna Jagiellonka - żona Stefana Batorego, opat Jan Kostka z Oliwy, wojewoda pomorski Krzysztof Kostka. Warto wspomnieć, że oprócz pokrewieństwa z piastowski rodem królewskim, Magdalena spokrewniona była z rodem Sapiechów, jednym z najpotężniejszych rodów magnackich w Polsce i na Litwie. Jej rodzona siostra Anna Ludwika wyszła za mąż za Ernesta Weihera, z którego rodu pochodzą założyciele Wejherowa. Jedną z posiadłości rodziny Mortęskich była wieś Mortęgi, położona niedaleko Lubawy.

Około 1560 r. po śmierci matki opiekę nad Magdaleną przejęła jej ciotka, wychowując ją w duchu religijności i surowości, ucząc przy tym prowadzenia domu. W wieku 12 lat Magdalena złożyła śluby czystości. Już wtedy myślała o wstąpieniu do klasztoru Benedyktynek, co spotkało się ze zdecydowanym sprzeciwem ojca, który wysłał ją do rodzinnego dworu w Mortęgach. Zastosował wobec niej surowe sankcje, m.in. zakaz nauki czytania i pisania – co miało uniemożliwić wstąpienie do klasztoru. Ta, nie mogąc pogodzić się z decyzją ojca, znalazła nauczyciela w osobie pisarza dworskiego.

Najpiękniejsze młodzieńcze lata spędziła w Mortęgach, u boku biskupa chełmińskiego Piotra Kostki, który przebywał w siedzibie biskupów chełmińskich w Lubawie. W 1578 r. wbrew woli ojca, pod pretekstem wyjazdu na rekolekcje, wstąpiła do chełmińskiego klasztoru benedyktynek.



Rok później została przełożoną klasztoru KSIENI. Jako gorliwa i bogobojna osoba zajęła się odbudową życia zakonnego. Dzięki swojej wierze i przedsiębiorczości wyprowadziła zakon benedyktynek z kryzysu. Zreformowała reguły św. Benedykta, umożliwiając pannom naukę (czytania, pisania, rachunków, śpiewu i robót ręcznych). Kładła duży nacisk na wykształcenie mniszek, które odtąd musiały nauczyć się czytania i pisania po polsku oraz łacinie. Działania te przyczyniły się do wzrostu poziomu edukacji wśród kobiet pochodzenia szlacheckiego i mieszczańskiego. W 1589 r. Magdalena przejęła też prowadzenie cysterskiego klasztoru w Żarnowcu, który zmieniła na benedyktyński i obsadziła mniszkami z Chełmna. W 1590 r. w jej ręce trafił także klasztor w Nieświeżu. W 1603 r. ufundowała klasztor w Bysławku, a w 1604 r. został jej podporządkowany klasztor we Lwowie. W latach 1604–1624 powstały z jej inicjatywy m.in. klasztory w Poznaniu, Jarosławiu, Sandomierzu, Sierpcu i Grudziądzu. W sumie kongregacja chełmińska za jej życia liczyła 22 klasztory.

Powołała także seminarium duchowne w Poznaniu, kształcące kapelanów. W 1593 r. uczestniczyła w fundacji kolegium jezuickiego w Toruniu. Po kilku latach klasztory w Chełmnie i Toruniu rozwinęły się do tego stopnia, że Matka Mortęska zaczęła wysyłać swoje siostry do innych oddziałów na terenie Polski, aby i tam wprowadzić podobne reformy.

Zasług Magdaleny Mortęskiej dla Polski epoki potrydenckiej nie sposób zliczyć. Pozostawiła po sobie dwa dzieła zaliczane do kręgu literatury religijno-mistycznej. Pierwsze z nich, stanowiące komentarz do Pisma Świętego to „Nauki duchowne”. Drugie - „Rozmyślania o Męce Pańskiej”, uporządkowana według reguły benedyktyńskiej refleksja nad męką Chrystusa. Pozostało po niej także trochę listów.

Magdalena Mortęska zmarła 15 lutego 1631 roku. Została pochowana w kościele klasztornym w Chełmnie pod głównym ołtarzem. Jej rodzice i brat leżą w kaplicy przy Kościele Św. Anny w Lubawie. Już za życia biskupi i nuncjusze papiescy cenili Magdalenę za przestrzeganie reguł zakonnych, stąd dwukrotnie wznawiany proces beatyfikacyjny. Ostatecznie 18 grudnia 2015 roku Biskup Toruński Andrzej Suski wydał Edykt dotyczący jej procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego.